Over de campagne »
Achtergronden »
Activiteiten »
Statements »
Verhalen »
Lokale initiatieven »
Bronnen »
Links »
Aftellen tot het pardon    

2006-11-22 00:00:00 GMT+01:00  
Oproep Ons Pardon

Aan de Tweede-Kamerfracties en de besturen van de Nederlandse politieke partijen

24 september 2006

Geachte heer, mevrouw,
Wij, leden van het Comité van Aanbeveling van Stichting Ons Pardon, richten ons tot u met de dringende oproep om een pardonregeling voor lang in Nederland verblijvende asielzoekers te helpen realiseren.

Duizenden mensen die voor de invoering van de nieuwe vreemdelingenwet op 1 april 2001 naar Nederland zijn gekomen, hebben recentelijk te horen gekregen dat ze terug moeten keren naar hun land van herkomst, met hun eventuele kinderen. Velen van hen moeten het thans stellen zonder enige vorm van ondersteuning door de overheid.

Deze mensen verblijven zo lang in Nederland – soms meer dan tien jaar – mede ten gevolge van inefficiëntie van uitvoeringsinstanties en keuzes van de overheid. De IND liet na de invoering van de nieuwe vreemdelingenwet de oude zaken jarenlang liggen. Tegelijk werd de ‘driejarentermijn’ afgeschaft, de hardheidsclausule die mensen bescherming bood als de overheid in gebreke bleef. Anderen hebben een tijdelijke verblijfsvergunning gehad, die werd ingetrokken omdat de veiligheidssituatie in hun land van herkomst verbeterd zou zijn.

Kunnen deze mensen wel terugkeren, en veilig terugkeren? Dat wordt veel te gemakkelijk aangenomen. De vrees voor terugkeer van mensen uit landen als Afghanistan en Congo is maar al te begrijpelijk, zeker als deze mensen er na vele jaren geen netwerken meer hebben die bescherming kunnen bieden. En is het redelijk om te eisen dat deze mensen terugkeren, ongeacht de tijd die ze in
Nederland hebben doorgebracht, ongeacht hun mate van geworteld-zijn in de Nederlandse samenleving? Wij vinden van niet, en we vinden hierbij internationale mensenrechtenorganisaties en -instanties (zoals de Raad van Europa en het VN-kinderrechtencomité) aan onze zijde. De situatie van de ‘oudewetters’ vormt een sociale tragedie van ongekende ernst en omvang in het na-oorlogse Nederland. Gemeenten, kerken, scholen, maatschappelijke organisaties en individuele burgers zien de gevolgen van het beleid van dichtbij, en verbazen zich erover dat zoiets in ons land kan gebeuren. Dit verklaart het feit dat een initiatief als Ons Pardon in Wageningen kan rekenen op de steun van velen, van kerken tot sportverenigingen, van het gemeentebestuur tot meer dan
duizend donateurs. De wijze waarop de Nederlandse overheid omgaat met de ‘oudewetters’ wordt door vele Nederlanders als onrechtvaardig en hardvochtig gezien.

Het probleem zal niet vanzelf verdwijnen. Dat is ook de inschatting van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, die daarom heeft aangedrongen op een pardonregeling. Naar onze mening is een pardonregeling niet alleen de meest efficiënte oplossing van het probleem: een dergelijke regeling is ook op zijn plaats om uit te drukken dat dit wat gebeurd is, nooit had mogen gebeuren.
Het zou beschamend zijn om mensen die mede ten gevolge van het handelen van de overheid ernstige psychische of lichamelijk schade hebben opgelopen, nog eens in de positie van smekelingen te brengen; om hen bijvoorbeeld te laten aantonen dat hun situatie inmiddels ‘schrijnend genoeg’ is. Als een pardon uitblijft, zal een beleid dat als ‘streng maar rechtvaardig’ wordt geafficheerd, in de ogen van vele burgers zijn geloofwaardigheid verliezen.

Met waardering stellen wij vast dat drie partijen een pardon voor de zogenoemde ‘oudewetters’ in hun ontwerpprogramma hebben opgenomen. Wij spreken de hoop uit dat deze partijen na de verkiezingen, of ze nu in de regering of in de oppositie belanden, voet bij stuk zullen houden, en niet toestaan dat er wordt afgedongen op de pardonregeling. Wij roepen hen ook op om coulance te
betrachten bij het formuleren van uitzonderingen. Laat kinderen niet de prijs betalen voor wat hun ouders eventueel kan worden aangerekend.

We constateren dat andere partijen niets zeggen over een pardon in hun programma, of een zeer magere variant, die nauwelijks de naam van een pardon verdient, voorstaan.

Wij roepen het kader en de leden van deze partijen op om de feiten onder ogen te zien. Wij roepen u op om de discussie over het pardon niet aan te grijpen voor politieke profilering. Daarvoor is de zaak te ernstig. Wij zijn van mening dat geen enkel uitgangspunt – of dat nu christelijk, conservatief of liberaal is – zich verzet tegen het doen van dat wat vanuit het oogpunt van menselijkheid en rechtvaardigheid dringend geboden is.

Kortom, wij vragen u om van deze pardonregeling geen politieke twistappel te maken, en geen onderwerp van onderhandelingen. Wij zelf hebben over veel zaken verschillende opvattingen. Maar
we zijn het hierover eens: de pardonregeling voor de oudewetters dient er zo snel mogelijk te komen, in de naam van de menselijkheid.

Wij hopen dat wij op u mogen rekenen.

Hoogachtend,
Ineke Bakker, secretaris van de Raad van Kerken in Nederland
Margreeth de Boer, voormalig minister van Volkshuisvesting
Hanneke Groenteman, journaliste en programmamaakster
Aad van den Heuvel, programmamaker
Denise Jannah, jazz-zangeres
Anton van Kalmthout, hoogleraar straf- en vreemdelingenrecht
Cees Karssen, voormalig rector magnificus van Wageningen Universiteit
Wim Meijer, voormalig staatssecretaris en commissaris van de koningin in Drenthe
Anja Meulenbelt, schrijfster en lid van de Eerste Kamer
Arie Romein, predikant
Thomas Spijkerboer, hoogleraar migratierecht
Ed van Thijn, lid van de Eerste Kamer
Manon Uphoff, schrijfster
Bert de Vries, voormalig minister van Sociale Zaken
Anton Westerlaken, voormalig voorzitter CNV

Voor meer informatie over Ons Pardon ga naar www.onspardon.nl

 

aftellentothetpardon.nl   |info@aftellentothetpardon.nl   |   contact